Lider, czyli kto?31 maja 2016

Lider, czyli kto?

Co łączy Steve’a Jobsa z papieżem Franciszkiem i Martinem Lutherem Kingiem? Bycie wielkimi przywódcami swoich czasów. Według Daniela Golemana, guru światowej psychologii, wybitni przywódcy tylko w 15% swój sukces zawdzięczają wysokiemu IQ i wykształceniu. Pozostałe 85% zajmują kompetencje emocjonalne. Jakie cechy predestynują do stania się prawdziwym liderem? Czy można je w sobie rozwinąć?

Przykład idzie z góry

Dzisiejszy świat potrzebuje liderów. Bez dobrego kapitana żadna firma nie zbuduje zmotywowanego, zaangażowanego zespołu a tym samym nie osiągnie wielkich sukcesów. Brytyjska agencja doradcza PwC zapytała kilka lat temu prawie półtora tysiąca prezesów firm z 68 krajów, reprezentujących różne branże o to, którzy ze światowych przywódców są im najbliżsi. Wyniki były zaskakujące. W czołówce znalazło się jedynie dwóch biznesmenów: Steve Jobs (twórca potęgi Apple) i Jack Welch (prezes General Electrics). Oprócz nich za największych liderów uznano: Winstona Churchilla, Mahatmę Gandhiego, Nelsona Mandelę, Abrahama Lincolna, Margaret Thatcher, Ronalda Reagana, Johna F. Kennedy’ego i Napoleona Bonaparte. Jak się okazuje, dla szefów największych światowych organizacji autorytetami niekoniecznie są osoby z ich branży, ale jednostki o ponadprzeciętnej osobowości, reprezentujące takie cechy, które pozwalają im podejmować działania kluczowe dla świata.

Wizjonerzy z intuicją

Tym, co wyróżnia najlepszych przywódców od przeciętnych menedżerów jest posiadanie wizji. Takie osoby potrafią patrzeć w przyszłość, mają wyraźne wyobrażenie tego, dokąd zmierzają i co chcą osiągnąć. Wizja ukierunkowuje ich wysiłki, nadaje sens i znaczenie codziennym czynnościom. Dążą do jej urzeczywistnienia, szukając niestandardowych, często nieakceptowanych przez większość rozwiązań. W celu osiągnięcia wybranego celu kierują się odwagą i determinacją. Cechuje ich wewnętrzna spójność. Uczciwość, słowność i robienie tego, co się deklaruje są podstawą relacji zawodowych. Taki człowiek budzi zaufanie i poczucie bezpieczeństwa, bo wiadomo, czego można się po nim spodziewać. Inną istotną cechą lidera jest kierowanie się intuicją w podejmowaniu decyzji. Choć może się to wydawać ryzykowne, takie działanie sprawdza się, gdy funkcjonujemy w dobrze sobie znanej dziedzinie, ufamy sobie i swoim wewnętrznym przekonaniom.

Przeczytaj również:

Wiara w siebie i pokora

Ludzie nie podążą za przywódcą, który nie jest pewien swoich umiejętności i sam nie wierzy w swoją strategię. Wiara w siebie nie przejawia się jednak w tym, że lider na każdym kroku narcystycznie podkreśla swoje zasługi i osiągnięcia, oczekując podziwu. Wręcz przeciwnie. Wiara w swoje umiejętności pozwala mu myśleć pozytywnie i daje odwagę do podejmowania ryzykownych decyzji. Wiara w siebie idzie w parze z pokorą, która w żadnym wypadku nie oznacza tu słabości. Człowiek pokorny potrafi przyznać się do błędów i tego, że nie zna odpowiedzi na jakieś pytania, stać go na to, żeby przeprosić. Taka postawa sprawia, że lider zyskuje szacunek podwładnych. A co w przypadku porażki? Dobry przywódca wie, że niejednokrotnie są one nieuniknione. Brak sukcesu nie zniechęca go, lecz dodatkowo motywuje do tego, aby szukać nowych rozwiązań i perspektyw. Skuteczny lider nie unika również krytyki – wobec siebie i innych. Nie traktuje jej jednak jako pretekstu to wytykania błędów ale raczej wskazanie obszarów do poprawy i rozwoju.Umiejętność komunikowania i słuchania

Umiejętność komunikowania i słuchania

Trudno wyobrazić sobie skutecznego lidera, który nie potrafi komunikować swoich racji. Równie ważna jest jednak zdolność słuchania. Dobry przywódca nie zakłada z góry, że tylko jego poglądy i opinie są słuszne, ale potrafi zmierzyć się z innym światopoglądem. Zauważa i docenia ludzi, z którymi pracuje, mając świadomość, jaka siła kryje się w dobrym zespole.

Czy liderem trzeba zatem się urodzić? Zdarzają się i tacy. Wszystkim innym pozostaje trenowanie i rozwijanie u siebie liderskich umiejętności. Jak przekonują naukowcy, jest to możliwe.

Najnowsze oferty pracy:

Polecane wpisy na blogu:

Rekruter – podstawa strategii employer branding
Unikaj fałszywych rekruterów
Jak zniechęcić kandydata do projektu rekrutacyjnego?
Dlaczego programista to nie zawód dla każdego?
Jak odpowiedzieć na pytanie „Dlaczego powinienem Ciebie zatrudnić”

Najnowsze komentarze

PiotrLenarczyk
2017-01-07 18:12:04
muuu
2017-01-06 16:56:13
modusstu
2016-12-29 13:56:01
Frank
2016-12-08 12:02:13
mistrzM
2016-10-28 22:22:58
Zenon Cyngwajs
2016-10-05 12:45:48
Lukasz
2016-09-26 15:20:41
Igor Janicki
2016-09-21 18:31:11
Lech Dutkiewicz
2016-09-15 12:47:46
Maciek Küdlik
2016-09-06 12:30:20
Może zainteresuje Cię również: